Atyperatyshem, rrezohet ideja e pare, se kemi nje poezi te mbyllur, ne qerthullin e perkushtimit, sepse menjehere feksin ngjyra te tjera te shkrimit poetik. Faleminderit, Mel.
I ndjej ngashёrimet e tua vjeshtё, ndёrsa mbledh parkut copёzat e fundit tёnd. Por hesht ….. Se do t’i mbjell sonte nё ndonjё vresht! E pafajshme,stina qё mё dhёmb.
Une…..mund tё tё mbaj njё jetё Kёshtu....shtrёnguar nё gji. Kur tё tё lёshoj...plakur do tё jem, Atёherё mё mbaj shtrёnguar ti. Se kur tё vdesim, kushedi nё ç’vёnde varret do te na i venё.
4 comments:
Ekpliktiko!!!
e thjeshte dhe prekese Ard!!!
Atyperatyshem, rrezohet ideja e pare, se kemi nje poezi te mbyllur, ne qerthullin e perkushtimit, sepse menjehere feksin ngjyra te tjera te shkrimit poetik. Faleminderit, Mel.
Miqesisht,
R.
Verë të mbarë!
Ju falenderoj te dashur miq. Vere te mbare dhe ty NIko, dhe kapitenit, dhe rebeles, mikes se dashur qe me suprizoi me viziten e saj!
Hugs!
Post a Comment