Pelegrin,udheve te dashurise

Te shkruash mik per gjithe te dashurat,
Ato qe deshe e s’te deshen kurre.
Per rrugen,ku dhe te fundit lamtumire,
Te fundit puthje ne buzen e purpurte.

Per kemishen qe shkopesite me nxitim,
dhe gjoksin qe te ngrohu ne bote si askush.
Shkruaj per ate qe e pafundmja fantazi,
te mban peng e te tret mbi vargun ,kerrus

E kush e kuptoi cicerimen e zogut,
Dritherimat tona mik,kush i ndjeu?
Mos o zot,kush endrrat na i rroku!
Ndaj tretu,lirikes qe gjysem te mbeti.

Se shpirtrat tane delikat e te thyeshem,
Per nje gjethe vjeshte pikojne lote.
Dhe dimrin e shikojne shpesh me medyshje,
Pandehin pranvere kur dielli papritur ngroh.

Ere e mbare te qofte ,i miri mik,
Pelegrin i udheve te dashurise.
Ne u takofshim diku, gjithsesi
Mbi nje dallge oqeani do te piqemi.