* * *

Kam parë netë,por natë si kjo
ku yjet pikojnë ngazëllim ne fustanin tim
të qëndisur me luleshqerra,
nuk kam parë asnjëherë.
Sot duhet të ketë lindur ndonjë shenjtor
ose dashuria më e brishtë mes dy fëmijësh.
Kjo natë kaq e kthjellët…
M’e kthjellët se sytë e ty
kur zgjohet dëshira,
e m’e pastër se uji i borës së shkrirë,
ndërsa rrjedh nga mali,paqësisht.
Kam parë yje,por jo kaq shumë.
Yje që ndrisin zbehtë në largësi,
yje që shuhen.
Por sonte,qielli është kaq zemërgjerë me mua.
Si ty, në vrullin e dashurisë, atëherë.
Dhe tani, unë yjësoj e tëra
E tëra qiell.
E tëra e lumtur.
Dje, desha të grisja të gjitha hartat e botës,
dhe qiellin dimërak nga zemërimi.
Por s’është e thënë i dashur.
Më solle kupën e qiellit në duar, këtë natë,
ndaj do t’i mbledh te gjitha yjet në një xhep,
Për të të patur ty, dritën e vetme.