* * *

Iku dhe kjo pranvere,
Me nje kurore lulesh mbi floke,
Gjinj zberthyer ,
Pak e vrenjtur.

Iku ,
Dhe me la dy zogj te trembur ne sy,
Krahe mbledhur...

...

Me derdhet trupit drita e mengjesit,
Me ngjeth,
Me kullon ne shpirt.
O muzika me e embel, dua te te pi.

Margarit’ e vogel ne ballkon, fillikat,
Ka qeshur dje papritur,
Kur mbi te fjeti nje flutur me krahe te bardhe.
Dashte i madhi zot qe e pashe.

O miqte e mi te braktisjes,
Erdhi dhe ky prill.
Me qiell te vranet,
Me nje barre shi.
Pa lajmetare…

Une, jam ende gjalle!

Kenga e fundit

Gjithcka e merr era kaq cuditshem
dhe vuajtjen time te embel, atehere
Dhe te qeshuren tende pa arsye sot.
O thonj te padukshem
qe po me grisni shpirtin frikshem!

Mos plas po deshe…mos derdh nje perrua lot

Degjo atehere, nga une te fundit kenge.
Deshira jote kjo i dashur a nuk ish?
Por ne qofte keshtu , sa keq me vjen,
Gjithcka qe desha e akoma nuk kam bere.

Mos plas po deshe…veten mos e vraj

Kjo ishte e gjitha….Fillim dimri,
nje qiell qe shkrepetimash u hap
Nje zemer e mbledhur grusht dhe
aureola qe si mjegull u shpernda

Mos plas po deshe….ne vend mos vdis

Nuk e di se c’ze nga shpirti do t’me dale
apo buzet a do t’me binden lehtesisht?
Por nese kenga nuk zbret fare permbi to,
Nga te carat, do te zvarritet ndonje fjale,
……se deshira jote kjo i dashur ish’.

Trishtim....

…..eja të qajmë së bashku.
Për telin e violinës që u këput
dhe për të bardhin pëllumb që pashë dje
të rrëzohej vrik nga fluturimi.

!

Cdo dite e me shume
Me pak flas
Me pak degjoj
Me pak i dua dhe njerezit

Nuk pate faj qe me the “lamtumire”

Nje jave dimri

E hene

Po ruaj Henen
Dhe i druhem syve te saj pas perdes.
Paska kuptim vetmia
kur degjon fishkellimen e eres nen prag.


E marte

Fusha me fytyre te bardhe.
Liqeni i hirte me sy te akullt.
I bie kokes me grusht per te kujtuar
si ka qene ketu me pare…


E merkure

Lemoj nje poezi
Por ne sy ka rene mjegulla.
Qaj dimrin
Dhe s’kam me se t’i fshij lotet.
……..perdor letren e poezise
Dhe faqet m’u nxine.


E enjte

Asgje nuk pipetin,
Pervec girlandes qe hallakatet ne ballkon.
Trishtimi kercet ne vater.
Nje shkendije paska dashur
Qe te shperthente.


E premte

Bien kembanat e kishes se Shen Joanit.

Humbasin ritmin.

Humbas dhe une ne gjume te dyte.
Moren flake perdet
Nga qiriri i harruar ndezur ,
Nje nate me pare.



E shtune

Zgjohem me dhimbje koke.
Ora 8…
Shtepia vjen arome kafe.
Paske ardhur shpirt,
Si pranvere e heret…

E diele

Me turbullon xhelozia.
Eksploroj imtesisht poret ne trupin e tij.
Na ze nata duke u endur neper buze.
Nuk flasim per mallin.

Dielli sot kishte dhembe te mprehte.
U mavijos qielli ne muzg.

Therrmim

I fshehem syte nen nje re te vaket lotesh
Dhe duart i lidhem ne kraharor.
Nuk prekemi me….
Keshtu shpallem denimet ne heshtje
dhe kotemi qiellit krahekeputur.
Nuk puthemi me…
U verbuam zemer
Jemi te shurdher
Nuk kemi me uri….

Sa te paskam lodhur…..

Po shpirtit , me se t'ia ve flaken tani ?

O Zot, na ruaj mendt' e kokes!

Me ndez kjo mbremje kaq papritur,
Shkelqimin qe ne sy pati humbur.
Dhe ja hena si nje vetull e ngritur,
Me naze i nduk pemet si nje flutur.

Fllad i vaket qe faqkat me gudulis,
Me kthen vite prapa ate nate....
Kur te dy mbeshtetur nen nje pishe,
U zhytem nje puthjeje te gjate.

Dhe dridhesha si nje zog ne mes te shiut,
Se nuk dija c’ishte puthja e vertete.
Ti me luteshe, "e dashur edhe pak,
se e nesermja nuk dihet cfare sjell".

I lutesha dhe une zemres nga brenda,
te mos mbaronte kurre ajo nate.
Deshmitar ishin yjet dhe hena,
ti Adami, une isha Eva, per nje cast…

O moshe e vyer! Kthehu dhe njehere,
se pasqyra ka nisur e me perqesh.
Harroi se kam qene dhe une dikur,
syth i brishte i celur ne pranvere.

Ndaj kjo mbremje me ndez papritur,
Shkelqimin qe ne sy pati humbur,
Ndjenje e embel, trupin ma rrengjeth,
Si tis i bardhe nga qielli i ndritur.

Maria

Brenda gjoksin tend femeror tani te plakur
flutura e kahershme eshte ende gjalle
Dhe ti pikturon mureve krahet e saj te grisur.
Ata sy moj,ata sy te fisshem
dua te t’i puth.
C’pikellimin i blerte te paska ngrire!
Ah moj Maria xhan...

Kohen per flokesh dot s'e kap...

…..Une te puthja gjithnje mengjeseve
Per te prekur driten kur zgjohej nen qerpik .
Nga buza ne buze kercente puthja e veste
si drenushe lozanjare, here lehte e here vrik

Por tani po humbasim njeri-tjetrin,
pranveren e te tjerat stine që lamë pas.
Ndersa vitet nga prapa teksa ndjekim,
harrojme t’i japim vetes me te voglin gaz.

Vjen nje kohe dhe kujtojme ate qe humbem
e per pak ndalemi tek nje album,
dhe cuditemi si vitet iken vrullshem,
sa paskemi ndryshuar cuditemi aq shume.

….Une te puthja gjithnje mengjeseve,
Ndersa tani shoh boren qe zbardh nga pak
neper floket tane dhe trishtë me vjen
se kohen per flokesh dot s’e kap….